حمدالله مستوفی هم می نویسد:” آنجا سروی است كه در جهان شهرتی عظیم دارد. چنانچه سرو كشمیر و بلخ شهرتی داشته و اكنون این از آنها بلندتر و بزرگتر است. “

می‌گویند این پیرترین ساكن كویر، ۵ هزارسال قدمت دارد. درختی كه با ۲۵ متر ارتفاع در قلب ایران زندگی می كند. اصولاً سرو، قدیمی ترین موجود زنده جهان است و به خاطر زندگی طولانی در ایران باستان نماد اهورامزدا بوده است و در روایات آمده كه بعضی از درختان سروی كه در ایران وجود دارند، توسط زرتشت كاشته شده‌اند.

اگر خاطرتان باشد در کتاب های درسی هم به درخت سکویا اشاره شده ( که آن هم از بازدانگان است) و آن را بزرگترین جاندار خشکی های زمین دانسته است) . قدیمی ترین آن ها را در ایالت کالیفرنیای آمریکا پیدا کرده اند و اطرافش پارکی به همین نام ” پارک سکویا” ساخته اند. یکی از دوستان نزدیک بنده که در آنجا سکونت دارند به درخواست بنده عکس های جالبی از این درخت برایم فرستاده است که به زودی در سایت زیست گاه قرار خواهد گرفت . …

.

درخت سرو ابركوه به عنوان یكی از عجایب خلقت است و خاطرات زیادی را در لابلای شناسنامه چندین هزار ساله‌اش به یادگار دارد. این درخت در طول عمر خود شاهد حوادث تلخ و شیرین زیادی بوده و گویی در اولین لحظه با بیننده زبان به سخن می‌گشاید و حكایت عمر طولانی خودرا همراه با ترنم مرغانی كه در سرگرو شاخسار پر پیچ و خمش نهاده‌اند بازگو می‌كند.

ارتفاع این درخت ۲۵ متر ، دور تنه آن ۱۱/۵ متر و محیط آن ۱۸ متر است. شهرستان ابركوه در ۱۲۰ كیلومتری غرب شهر یزد واقع شده‌است. این درخت کهن‌سال از سال ۱۳۱۲ به عنوان اثر ملي كشور به ثبت رسيده‌است.